صفحه اصلي

ايميل ما

آرشيو مطالب

طراح قالب

 
  مهمان گرامی! به انجمن علمی اصلاح نباتات خوش آمديد! 

منوي اصلي
لينکهاي سريع
 

ساعت
  

لينک دوستان

لوگوي دوستان

انجمن علمی اصلاح نباتات

 

آمار بازديد

»تعداد بازديدها:
»کاربر: Admin



تبليغات





آفتابگردان

گل آفتابگردان

نام علمی  HELIANTHUS SPP

خانواده    COMPOSITAE

نام انگلیسی   Sun Flower

 

آفتابگردان گیاهی یک ساله و چندساله، دارای سه نوع ریشه است : نخست، ریشه اصلی که تا 4/2 متر در عمق زمین فرومیرود. دوم ، ریشه های فرعی که در 25 سانتیمتری عمق خاک پراکنده میشوند و مهمترین بخش ریشه را تشکیل میدهند و سوم ، ریشه های سطحی که نزدیک به سطح خاک هستند. ساقه آفتابگردان اندکی خشن است، قطر آنها 5/2 تا 5/7 سانتیمتر است و ارتفاعشان تا 4 متر میرسد. برگها به طور متناوب روی ساقه میرویند. این برگها عریض، تخم مرغی یا مثلثی شکل دندانه دار ، کرکدار و زبر هستند.....


از این روی، گوسفندان، بویژه برهها، از خوردن آن امتناع میکنند. طول برگها به 40 سانتیمتر و عرض آنها به 15 تا 20 سانتیمتر میرسد. برگها رو در روی آفتاب قرار گیرند به طوری که پهنک برگهایی که در معرض نور هستند، همراه با تغییر جهت آفتاب تغییر جهت میدهند و همواره به حالتی تقریباً عمود بر اشعه آفتاب قرار میگیرند. پهنک برگ آفتابگردان، به هنگام طلوع خورشید به سوی مشرق، در غروب به سوی مغرب و در ظهر رو به بالاست.

گلهای آفتابگردان در انتهای ساقه میرویند و گل آذین آن به صورت کلاپرگ (کپهای) است. این گلها روی نهنج (طبق) قرار دارند. قطر طبق در حدود 5 تا 15 سانتیمتر است. لیکن در پارهای اوقات به 40 سانتیمتر میرسد. طبق دارای 800 تا 1500 گل است. گلهای اطراف طبق کاسبرگ و گلبرگ دارند. رنگ گلبرگها معمولاً زرد یا قهوهای مایل به قرمز است و عمر گلها اغلب به 6 هفته میرسد. این گلها اندام زایشی ندارند. از این روی بارور نمیشوند، لیکن حشرات، بویژه زنبور عسل را به سمت طبق هدایت میکنند.گلهای داخل طبق کاسبرگ ندارند اما اندام ماده و نر دارند و بارور میشوند و تولید دانه میکنند. امروزه ثابت شده است که گلهای وسط دیرتر از گلهای کناری می رسند.

 

طبق گل آفتابگردان از صفحهای به رنگ خرمایی یا تقریباً سیاه که به سمت پایین خم شده تشکیل یافته است. تعداد آنها 1 تا 6 است. در بعضی از واریته ها طبقها هم روی شاخه های فرعی، هم در نوک ساقه اصلی به وجود میآیند، در صورتی که در بیشتر ارقام معمولاً یک طبق در انتهای ساقه اصلی دیده میشود. آفتابگردان خود بارور نیست، گرده افشانی آن بیشتر توسط حشرات انجام میگیرد و در بعضی از واریته ها گرده افشانی به طور مستقیم است.

تعداد کرومـوزوم هـای آن، در ارقام یک سـاله، 17 = n است. در صورتی که این تعداد در ارقام چنـد ساله آن 34= n2 و 57 = n3 است. میوه آفتابگردان نوعی «فندقه» است که در اینجا با «دانه» مترادف گرفته میشود. دانه ها بر روی طبق آفتابگردان در امتداد دایره های متحدالمرکز و فشرده به هم داخل حجره ها قرار دارند.

 

نیاز اقلیمی

آفتابگردان گیاهی است مخصوص مناطق نیمه گرمسیر تا گرمسیر . بهترین موقع جوانه زدن این گیاه وقتی است که دمای خاک در حدود 10 درجه سانتیگراد باشد. مجموع درجه حرارت از زمان کاشت تا هنگام برداشت این گیاه 2600 تا 2800 درجه سانتیگراد است. آفتابگردان در صفر درجه سانتیگراد از بین میرود. این گیاه در هنگام گل دادن در برابر مدت تابش نور حساسیت زیادی ندارد. از این روی، جزو گیاهان بی تفاوت (خنثی) به شمار می آید.

آفتابگردان در اوایل کاشت به آب کمتری نیاز دارد. لیکن پس از رشد کافی، یعنی از موقع گلدهی به بعد، مقدار آب مصرفی آن افزایش مییابد، بر طبق آزمایشهای به عمل آمده، این گیاه از زمان کاشت تا هنگام برداشت در هر هکتار به 4 تا 7 هزار متر مکعب آب احتیاج دارد.

آفتابگردان حساسیت زیادی به خاک ندارد و در هر نوع خاکی می تواند رشد کند. لیکن در زمینهای سفت و سنگین و زهکشی نشده مسلماً محصول خوبی نخواهد داد. این گیاه در خاکهای شنی ـ رسی یا رسی ـ شنی با واکنش 7 معمولاً بهترین محصول را به بار میآورد و در برابر شوری خاک مقاومتی بسیار اندک دارد.

 

روش ازدیاد

آفتابگردان از طریق کاشت بذر تکثیر میشود.

بذر آفتابگردان باید عاری از تخم علفهای هرز باشد. شکسته و پوک نباشد و دارای قوه نامیه خوبی باشد.

بهترین زمان کاشت آن در تهران از اواسط فروردین تا اواخر اردیبهشت است. برای کاشت این گیاه، چاله هایی به عمق 3 تا 6 سانتیمتر ایجاد میشود و سپس 2 تا 3 بذر را با هم بطور ردیفی در داخل هر چاله قرار داده و روی آنها را با خاک پرکنند. البته بهتر است که بذرها را چند ساعت پیش از کاشت در آب قرار دهند.

 

کاربرد

با توجه به اینکه آفتابگردان از جمله گیاهانی است که عمر گلدهی آن حداکثر تا 6 هفته به طول میانجامد میتوان از آن در سطح پارکها و میادین بصورت کشت ردیفی استفاده کرد.

این روش کاشت آفتابگردان در زیباسازی و جلوه گری آبنماها و اطراف آنها سودمند میباشد. به علاوه کشت آفتابگردان در گلجای ها (فلاورباکس) برای تزیین حیاط های کوچک، تراس ها، بالکن ها و پشت بامهای منازل توصیه میگردد. برای این منظور، بهتر است انواع پرورش یافته این گیاه مورد استفاده قرار گیرند که معروفترین آنها عبارتند از :

 

Helianthus annuus nanus

این گیاه به خورشید زرد و زرد طلایی معروف است. بلندی آن 50 تا 60 سانتیمتر میباشد. گلهای دوتائی به مقدار زیاد دیده میشوند. زمان کشت این گیاه از اوائل اردیبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهی آن اواسط مرداد تا اواسط مهر است.

از این نوع آفتابگردان، بیشتر برای تزیین دسته گل استفاده میکنند، همچنین کشت آن در گلجای ها برای تزیین حیاط های کوچک، تراس ها، بالکن ها و پشت بام های منازل توصیه میگردد.

 

Helianthus cucumerifolius

این گیاه زرد طلائی میباشد. بلندی آن حداکثر به 150 سانتیمتر میرسد. بوته آن به صورت کپه است. گلها متعدد ، کوچک و قطر آنها 8 سانتیمتر میباشد. زمان کشت این گیاه اوائل اردیبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهی اواسط مرداد تا اواسط مهر است.

جهت کاشت در پارکها و میادین در اطراف آبنماها پیشنهاد میگردد.

 

Helianthus debilis

این گیاه به خورشید زیبای پاییزی معروف است. گیاهی است پا بلند که بلندی آن به 200 سانتیمتر میرسد. رنگ گلبرگها طلائی و برنزی است. کشت آن از اوائل اردیبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهی آن اواسط مرداد تا اواسط مهر میباشد. از این گونه بیشتر برای تزیین دسته گل استفاده میشود.

 

Helianthus intermedius

گیاهی پابلند به بلندی 250 سانتیمتر میباشد. رنگ گلهای زرد، قهوه ای، برنزی و ارغوانی است و بعضی از گلها نیز دورنگ میباشند. زمان کشت این گیاه اواسط فروردین تا اواسط اردیبهشت و زمان گلدهی آنها اوائل مرداد تا اوائل مهر است. اندازه گلها متوسط و ساقه ها قوی میباشند. کشت این نوع آفتابگردان مخصوصاً نوع دو رنگ آن در پارکها و میادین در اطراف آبنماها توصیه میگردد.

کلمات کليدي : گیاهان زراعی

نوشته شده توسط محمدرضا راشدی در ۱۳۸۸/۱۱/۱٩ و ساعت ٧:٢٢ ‎ق.ظ

نظرات () ادامه مطلب

مدیر انجمن



 
کارشناسی ارشد
پروفايل مدير : مهندس محمدرضا راشدی

لوگوي ما
انجمن علمی اصلاح نباتات


نويسندگان همکار

مهندس محمدرضا راشدی


جستجو

  

 

صفحات وبلاگ 

کشت هیدروپونیک نقش باکتری های PGPR در کنترل بیولوژیک و افزایش رشد گیاهان روش ساخت گلخانه موجودات تراریخت یا ترانسژنیک "انواع هورمون‌های گیاهی وکاربرد آنها" اصول ساختمانی یک کمباین خود گردان خواص مادمجان خواص انگور مواد غذایی که از سویا به دست می آیند فن‎آوری هسته‎ای، ابزار مهم در پژوهش‎های کشاورزی توسعه کشاورزی در مناطق نیمه خشک خاکورزی _ ادوات _ سم پاش تأثیرات موثر در فرسایش خاک در گشت گندم دیم معرفی سوپر جاذب ها طلای سبز فناوری‌ زیستی و ‌امنیت‌ غذایی‌ نظام کشاورزی ارگانیک و استاندارد ISO 22006 چند نمونه از گیاهان پوششی اصول شناسایی _ رده بندی و نامگذاری در گیاهان آزمایشگاه خاکشناسی آزمایشگاه شیمی مراحل ترجمه در سلول های پروکاریوتی

 

پشتيباني
                                                      


صفحه اصلي |  پست الکترونيک |  اضافه به علاقه مندي ها | ذخيره صفحه | طراح قالب

 

Powered By persianblog.ir Copyright © 2009 by eslahe-nabatat

Design By : wWw.Theme-Designer.Com