صفحه اصلي

ايميل ما

آرشيو مطالب

طراح قالب

 
  مهمان گرامی! به انجمن علمی اصلاح نباتات خوش آمديد! 

منوي اصلي
لينکهاي سريع
 

ساعت
  

لينک دوستان

لوگوي دوستان

انجمن علمی اصلاح نباتات

 

آمار بازديد

»تعداد بازديدها:
»کاربر: Admin



تبليغات





مراحل و ماشین آلات کاشت

مراحل و ماشین آلات عملیات کاشت:

 

تا اینجا مزرعه را آماده کشت گیاه نموده ایم.

الف) چگونگی کاشت بذر :

1)     بذرافشانی

2)     خطی کاری

3)     ردیفکاری

4)     تک دانه کاری

5)     کپه کاری

 

ب) اندامی از گیاه که باید کاشته شود:

1) بذر

2) غده

3) نشاء

4) قلمه  

 

  ج) از نظر آبیاری :

1)     جوی پشته ای

2)     غلام گردشی

3)     غرقابی

4)     دیم  

 

  الف) بذرکاری :

عملی است که با آن ، بذر گیاه کاشته می شود. بعضی از بذرها بسیار ریزند. یونجه و چمن از این نوع اند. برای این بذرهای ریز باید تجهیزات خاصی به ماشین بذر کار اضافه گردد....


ب) بذر افشانی :

بذرها در سطح مزرعه پراکنده شده، سپس با وسیله ای همچون هرس بشقابی (دیسک) پوشانده می شوند.  

  ج) خطی کاری :

بذر در ردیف های موازی یعنی روی خطوط ریخته می شود. فاصله بین ردیف ها کم و تا 15 سانتی متر بیشتر نیست بذر گندم وجود و بعضی دیگر از غلات به این طریق کاشته می شوند. بذرهای هر ردیف به طور اتفاقی پایین ریخته می شوند و فاصله ای بین آنها نیست.  

  د) ردیف کاری :

بذرها روی خطوط یا ردیف هایی کشت می شوند که فاصله از 40 تا 100 سانتی متر و بیشتر ممکن است داشته باشند. چغندرقند و یونجه را به عنوان مثال در فاصله ردیف های 50 تا 60 سانتی متری ولی ذرت علوفه ای 75 سانتی متر و ذرت دانه ای در فاصله 105 سانتی متری کشت می شوند. این نوع گیاهان را وجینی نیز می نامند. وجین یعنی از بین بردن علف های هرز بین ردیف ها، گیاهانی که خطی کاری می شوند نیازی به وجین کاری ندارند لذا فقط آنهایی ردیف کاری می شوند که باید وجین شوند. به این سبب فاصله ردیف های کشت باید دست کم 40 سانتی متر باشد تا ماشین های وجین بتوانند در این فاصله کار کنند.

علت اصلی فاصله دار نمودن ردیف های کشت آن است که هر گیاه نیاز به فضای نسبتاً زیادتری (نسبت به آنهایی که خطی کاریی می شوند برای رشد خود دارند ولی همین موضوع به علف های هرز اجازه رشد می دهد که اگر از بین نروند با محصول اصلی به رقابت می پردازند.

 

  تکه دانه کاری :

بذرهای روی هر ردیف از ردیف کاری ممکن است بدون فاصله یا با فاصله کشت شوند. روش اول را ردیف خطی کاری و دومی را تک دانه کاری نامند. فاصله بین بذرهای روی هر ردیف ممکن است تا 20 سانتی متر هم برسد. گاهی سعی می شود که بذرها روی ردیف ها طوری قرار گیرند که چهار گوشه یک مستطیل را تداعی نمایند. این روش را بذرکاری دقیق نامند و در قدیم مرسوم بود تا بتوان عمل وجین را در جهت عمود بر ردیف ها نیز انجام داد. بذر چغندر قند پلی ژوم است. یعنی به ظاهر بذری خود متشکل از چندین بذر است این بذر باید ردیف کاری شود و بین بذرهای روی هر ردیف نیز فاصله باشد ولی چون از هر بذر ممکن است بیش از یک جوانه رشد نموده و به رقابت با یکدیگر بپردازند، باید بعضی از آنها را از بین برد. به این منظور از ماشین های استفاده می شود که تنک کن خوانده می شوند. این ماشین ها بعضی از جوانه ها را قطع می نمایند.  

 

کپه کاری :

قدرت نامیه بعضی از بذرهای یک گیاه ممکن است با یکدیگر متفاوت باشد. برای اطمینان از رشد دست کم یک جوانه ضمن ردیف کاری، در هر نقطه بیش از یک بذر ریخته می شود. در این حالت نیز ممکن است نیاز به تنک کردن باشد چون احتمالاً بیش از یک جوانه در هر نقطه رشد می کند.

 

  غده کاری :

سیب زمینی را کمتر با بذر بلکه با غده کاری ازدیاد می نمایند. هر دانه سیب زمینی یا قطعه ای از آن را که دست کم یک چشم روی آن باشد می کارند. این عمل را غده کاری می گویند. کشت پیاز، سیر و گل های پیاز دار را نیز غده کاری می نامند.  

 

  نشا کاری :

بذر بعضی از گیاهان را نمی توان مستقیماً در مزرعه کاشت بلکه باید در شرایط کنترل شده گلخانه سبز نموده و سپس جوانه ها را درمحل اصلی کشت نمود. محل کشت اولیه این بذرها را خزانه و جوانه ها را نشاء نامند. برنج، گوجه فرنگی، بادمجان نمونه هایی از گیاهانی هستند که باید نشا کاری شوند.  

 

  قلمه کاری :

نیشکر یکی از محصولاتی است که باید قطعه ای از ساقه حاوی دست کم یک چشم را کشت نمود. این تکه ساقه ها را قلمه گویند.  

 

 آبیاری جوی پشته ای :

آب در جوی هایی روان می شود که با جوی کن درآورده شده اند. این روش آبیاری بیش از سایر روش ها در دنیا معمول گشته شاید به این دلیل که عملیات بعدی داشت و برداشت در آن راحت تر است. ولی آب نسبتاً زیادی نیز تلف می گردد یعنی بازده آبیاری آن پایین است.  

  آبیاری غلام گردشی : همانند روش جوی پشته ای است با این تفاوت که سر هر جوی به جوی مجاور یکطرف و ته جوی به جوی مجاور طرف دیگر باز است. صیفی جات را معمولاً به این روش می کارند. بازده آبیاری آن بیش از روش جوی پشته ای است ولی اجرای ماشینی آن مشکل تر می باشد. آبیاری غرقابی : مزرعه به قطعات نسبتاً کوچکی تقسیم بندی شده که چهار طرف آن را پشته سازند. هر قطعه را یک کوت نامند. آب را در کوت رها نموده تا به مرور در خاک فرو رود. این روش، بیشترین بازده آبیاری را داشته ولی درآوردن کرتها با ماشین بسیار مشکل است. در ایران سبزیجات را به این روش می کارند. برنج یکی از محصولات عمده ای است که باید آن را به این طریق آبیاری نمود. . کشت بذر در هر کرت می تواند به صورت بذرافشانی یا ردیف کاری باشد. نشاء برنج را ردیف کاری می کنند.  

 

دیم کاری :

با آب باران آبیاری می شود و لذا نیازی به درآوردن جوی و پشته نیست. سایر روش های آبیاری معمول مذکور نیز اعمال نمی گردد.

 

بذر افشان :

بذر در مخزنی ریخته می شود که از ته آن به روی صفحه ای دوار می ریزد. این صفحه با حرکت دورانی خود که از محور تواندهی یا چرخ های حامل ماشین تأمین می شود با سرعت می گردد و بذر تا شعاع 8 متر و بیشتر پرتاب می نماید. این ماشین ها در انواع یک پره ای و دو پره ای وجود دارند. نوع دوم دارای شعاع پرتاب دو برابر و مخزنی با گنجایش بیشتر می باشد. در ابتدا این ادوات برای پخش بذر اختراع شدند ولی با پدیدار شدن خطی کارها از آنها فقط برای پخش کود شیمیایی استفاده شود و می وشد. خطی کارها از طرفی برای کشت آبی گندم و جو مناسب نیستند چون فاقد جوی کن هستند. همپوشانی نیز یکی دیگر از معایب بذرافشانی می باشد. فاصله ردیف های پاشش باید طوری باشد که هر سفر، تقریباً یک سوم شعاع پا شش سفر قبلی را بپوشند. به عبارت دیگر شعاع کل پاشش بذر افشان را باید دو سوم شعاع فیزیکی پرتاب در نظر گرفت. برای او کاری علف مراتع و چمن کاری بهرحال، این ماشین یک وسیله سریع و مناسبی است.



خطی کارها :

معمول ترین ماشین های کاشت بذر در دنیا برای کشت دیم می باشند. هر ماشین از قطعات زیر ترکیب می یابد :

1)     مخزن بذر و معمولاً مخزن کود

2)     موزع

3)     لوله سقوط

4)     شیار بازکن

5)     پوشاننده بذر

6)     وسایل تنظیم میزان پاشش بذر

7)     خظ کش ها

8)     چرخ های حامل

 

مخزن :

معمولاً از دو مخزن مکعب مستطیلی به هم چسبیده تشکیل شده اند.


موزع :

بذر و کود توسط دستگاهی از ته مخزن گرفته شده، به لوله سقوط می ریزند این دستگاه را موزع می نامند. حرکت دورانی موزع معمولاً از چرخ بذر کار تأمین می شود. موزع بذر و کود معمولاً با یکدیگر متفاوتند. موزع ها قابل تنظیم هستند طوری که میزان معینی بذر یا کود را از مخزن خارج می کند. این میزان بر حسب کیلوگرم در هکتار تعیین می شود.  

کلمات کليدي : مراحل و ماشین آلات خاکورزی، کاشت، داشت، برداشت

نوشته شده توسط محمدرضا راشدی در ۱۳۸۸/۱۱/۱٤ و ساعت ۸:٠٧ ‎ق.ظ

نظرات () ادامه مطلب

مدیر انجمن



 
کارشناسی ارشد
پروفايل مدير : مهندس محمدرضا راشدی

لوگوي ما
انجمن علمی اصلاح نباتات


نويسندگان همکار

مهندس محمدرضا راشدی


جستجو

  

 

صفحات وبلاگ 

کشت هیدروپونیک نقش باکتری های PGPR در کنترل بیولوژیک و افزایش رشد گیاهان روش ساخت گلخانه موجودات تراریخت یا ترانسژنیک "انواع هورمون‌های گیاهی وکاربرد آنها" اصول ساختمانی یک کمباین خود گردان خواص مادمجان خواص انگور مواد غذایی که از سویا به دست می آیند فن‎آوری هسته‎ای، ابزار مهم در پژوهش‎های کشاورزی توسعه کشاورزی در مناطق نیمه خشک خاکورزی _ ادوات _ سم پاش تأثیرات موثر در فرسایش خاک در گشت گندم دیم معرفی سوپر جاذب ها طلای سبز فناوری‌ زیستی و ‌امنیت‌ غذایی‌ نظام کشاورزی ارگانیک و استاندارد ISO 22006 چند نمونه از گیاهان پوششی اصول شناسایی _ رده بندی و نامگذاری در گیاهان آزمایشگاه خاکشناسی آزمایشگاه شیمی مراحل ترجمه در سلول های پروکاریوتی

 

پشتيباني
                                                      


صفحه اصلي |  پست الکترونيک |  اضافه به علاقه مندي ها | ذخيره صفحه | طراح قالب

 

Powered By persianblog.ir Copyright © 2009 by eslahe-nabatat

Design By : wWw.Theme-Designer.Com