آفتابگردان

از این روی، گوسفندان، بویژه برهها، از خوردن آن امتناع میکنند. طول برگها به 40سانتیمتر و عرض آنها به 15 تا 20 سانتیمتر میرسد. برگها رو در روی آفتاب قرار گیرندبه طوری که پهنک برگهایی که در معرض نور هستند، همراه با تغییر جهت آفتاب تغییر جهتمیدهند و همواره به حالتی تقریباً عمود بر اشعه آفتاب قرار میگیرند. پهنک برگآفتابگردان، به هنگام طلوع خورشید به سوی مشرق، در غروب به سوی مغرب و در ظهر رو بهبالاست.

گلهای آفتابگردان در انتهای ساقه میرویند و گل آذین آن به صورت کلاپرگ (کپهای) است. این گلها روی نهنج (طبق) قرار دارند. قطر طبق در حدود 5 تا 15سانتیمتر است. لیکن در پارهای اوقات به 40 سانتیمتر میرسد. طبق دارای 800 تا 1500گل است. گلهای اطراف طبق کاسبرگ و گلبرگ دارند. رنگ گلبرگها معمولاً زرد یا قهوهایمایل به قرمز است و عمر گلها اغلب به 6 هفته میرسد. این گلها اندام زایشی ندارند. از این روی بارور نمیشوند، لیکن حشرات، بویژه زنبور عسل را به سمت طبق هدایتمیکنند.گلهای داخل طبق کاسبرگ ندارند اما اندام ماده و نر دارند و بارور میشوند وتولید دانه میکنند. امروزه ثابت شده است که گلهای وسط دیرتر از گلهای کناری می رسند.

 

طبق گل آفتابگردان از صفحهای به رنگ خرمایی یا تقریباً سیاه که به سمتپایین خم شده تشکیل یافته است. تعداد آنها 1 تا 6 است. در بعضی از واریته ها طبقهاهم روی شاخه های فرعی، هم در نوک ساقه اصلی به وجود میآیند، در صورتی که در بیشترارقام معمولاً یک طبق در انتهای ساقه اصلی دیده میشود. آفتابگردان خود بارورنیست، گرده افشانی آن بیشتر توسط حشرات انجام میگیرد و در بعضی از واریته ها گردهافشانی به طور مستقیم است.

تعداد کرومـوزوم هـای آن، در ارقام یک سـاله، 17 = n است. در صورتی که این تعداد در ارقام چنـد ساله آن 34= n2 و 57 = n3 است. میوهآفتابگردان نوعی «فندقه» است که در اینجا با «دانه» مترادف گرفته میشود. دانه ها برروی طبق آفتابگردان در امتداد دایره های متحدالمرکز و فشرده به هم داخل حجره هاقرار دارند.

 

نیاز اقلیمی

آفتابگردان گیاهی است مخصوص مناطق نیمه گرمسیر تاگرمسیر . بهترین موقع جوانه زدن این گیاه وقتی است که دمای خاک در حدود 10 درجهسانتیگراد باشد. مجموع درجه حرارت از زمان کاشت تا هنگام برداشت این گیاه 2600 تا 2800 درجه سانتیگراد است. آفتابگردان در صفر درجه سانتیگراد از بین میرود. اینگیاه در هنگام گل دادن در برابر مدت تابش نور حساسیت زیادی ندارد. از این روی، جزوگیاهان بی تفاوت (خنثی) به شمار می آید.

آفتابگردان در اوایل کاشت به آب کمترینیاز دارد. لیکن پس از رشد کافی، یعنی از موقع گلدهی به بعد، مقدار آب مصرفی آنافزایش مییابد، بر طبق آزمایشهای به عمل آمده، این گیاه از زمان کاشت تا هنگامبرداشت در هر هکتار به 4 تا 7 هزار متر مکعب آب احتیاج دارد.

آفتابگردان حساسیتزیادی به خاک ندارد و در هر نوع خاکی می تواند رشد کند. لیکن در زمینهای سفت وسنگین و زهکشی نشده مسلماً محصول خوبی نخواهد داد. این گیاه در خاکهای شنی ـ رسی یارسی ـ شنی با واکنش 7 معمولاً بهترین محصول را به بار میآورد و در برابر شوری خاکمقاومتی بسیار اندک دارد.

 

روش ازدیاد

آفتابگردان از طریق کاشت بذر تکثیرمیشود.

بذر آفتابگردان باید عاری از تخم علفهای هرز باشد. شکسته و پوک نباشد ودارای قوه نامیه خوبی باشد.

بهترین زمان کاشت آن در تهران از اواسط فروردین تااواخر اردیبهشت است. برای کاشت این گیاه، چاله هایی به عمق 3 تا 6 سانتیمتر ایجادمیشود و سپس 2 تا 3 بذر را با هم بطور ردیفی در داخل هر چاله قرار داده و روی آنهارا با خاک پرکنند. البته بهتر است که بذرها را چند ساعت پیش از کاشت در آب قراردهند.

 

کاربرد

با توجه به اینکه آفتابگردان از جمله گیاهانی است که عمر گلدهیآن حداکثر تا 6 هفته به طول میانجامد میتوان از آن در سطح پارکها و میادین بصورتکشت ردیفی استفاده کرد.

این روش کاشت آفتابگردان در زیباسازی و جلوه گری آبنماهاو اطراف آنها سودمند میباشد. به علاوه کشت آفتابگردان در گلجای ها (فلاورباکس) برایتزیین حیاط های کوچک، تراس ها، بالکن ها و پشت بامهای منازل توصیه میگردد. برای اینمنظور، بهتر است انواع پرورش یافته این گیاه مورد استفاده قرار گیرند که معروفترینآنها عبارتند از :

 

Helianthus annuus nanus

این گیاه به خورشید زرد و زردطلایی معروف است. بلندی آن 50 تا 60 سانتیمتر میباشد. گلهای دوتائی به مقدار زیاددیده میشوند. زمان کشت این گیاه از اوائل اردیبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهی آناواسط مرداد تا اواسط مهر است.

از این نوع آفتابگردان، بیشتر برای تزیین دسته گلاستفاده میکنند، همچنین کشت آن در گلجای ها برای تزیین حیاط های کوچک، تراس ها،بالکن ها و پشت بام های منازل توصیه میگردد.

 

Helianthus cucumerifolius

این گیاه زرد طلائی میباشد. بلندی آن حداکثر به 150 سانتیمتر میرسد. بوته آنبه صورت کپه است. گلها متعدد ، کوچک و قطر آنها 8 سانتیمتر میباشد. زمان کشت اینگیاه اوائل اردیبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهی اواسط مرداد تا اواسط مهراست.

جهت کاشت در پارکها و میادین در اطراف آبنماها پیشنهادمیگردد.

 

Helianthus debilis

این گیاه به خورشید زیبای پاییزی معروف است. گیاهی است پا بلند که بلندی آن به 200 سانتیمتر میرسد. رنگ گلبرگها طلائی و برنزیاست. کشت آن از اوائل اردیبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهی آن اواسط مرداد تااواسط مهر میباشد. از این گونه بیشتر برای تزیین دسته گل استفادهمیشود.

 

Helianthus intermedius

گیاهی پابلند به بلندی 250 سانتیمتر میباشد. رنگ گلهای زرد، قهوه ای، برنزی و ارغوانی است و بعضی از گلها نیز دورنگ میباشند. زمان کشت این گیاه اواسط فروردین تا اواسط اردیبهشت و زمان گلدهی آنها اوائل مردادتا اوائل مهر است. اندازه گلها متوسط و ساقه ها قوی میباشند. کشت این نوعآفتابگردان مخصوصاً نوع دو رنگ آن در پارکها و میادین در اطراف آبنماها توصیهمیگردد.

/ 0 نظر / 17 بازدید