کاکتوس ها

کاکتوس ها

  گیاه تلخ افسونی!

آن‌ها مثل بقیة گیاهان خانگی نیستند که باید مرتب دور و برشان بگردی و تر و خشک‌شان کنی. یک دفعه می‌بینی هفته‌ها گذشته و کاکتوس‌های کوچک گوشة اتاقت را فراموش کرده‌ای، ولی هنوز پا بر جا هستند. با مقاومت و بی‌نیازی‌شان غافل‌گیرت می‌کنند.
غافل‌گیرت می‌کنند با چند تا جوانه جدید روی بدن خشن‌شان. روزهای پشت سرهمی که توی خودت بوده‌ای، همان جا، کنارت، زندگی‌های دیگری جریان داشته.


ریبوتیا

به جثة ریزه‌میزه‌اش نگاه نکنید. وقتی گل‌های درشتش را ببینید، دهانتان باز می‌ماند! از زندگی منحصر به فرد ریبوتیا باید گفت که فقط در ماسه خالص یا پیت (نوعی خاک) رشد می‌کند و دیگر نیازی به ترکیبات جانبی ندارد.
توی زمستان، اول باید آن را در فضایی سرد برد و میزان آبش را کم کرد.
بعد از این‌که هوا سردتر شد، دیگر نیازی به آب دادن نیست.
همین موقع است که انگار ریبوتیا بدون آب و غذا به خواب زمستانی می‌رود، تا وقتی که دوباره با صدای طبیعت بیدار بشود.

اچینوپسیس

احتمالش زیاد است که بین کاکتوس‌های گل‌فروشی‌ها چشمتان به چنین موجوداتی افتاده باشد؛ اما بعید است که این کاکتوس عشق نور را، وقتی گل‌های درشت و رنگی و معطر می‌دهد، دیده باشید.
تفاوت گونه‌های مختلف اچینوپسیس هم در همین رنگ و مدل گل‌ها و قد و قواره‌شان است.
به هر حال اگر یک گونه‌شان را خریدید و با آن رفیق شدید و خواستید تکثیرش کنید، باید بروید سراغ بذر گل‌ها و گیاهچه‌های کوچکی که کنار گیاه مادر در می‌آیند.

اُپونتیا

نَـ...ـه! بدون دستکش نه! سطح گونه‌های مختلف اپونتیا پر از تیغ‌های ریز زرد و پرزمانند است و قبل از این‌که فرصت کنید مشخصاتشان را بشناسید، بارها پوست دستتان را به جلز ولز می‌اندازند.
یکی از گونه‌های اپونتیا در ایران به «زبان مادر شوهر» معروف شده که بدنة راکتی شکل آن، نقش ساقة گیاه را بازی می‌کند.
روی این ساقه‌ها خبری از خارهای بزرگ نیست و ساقه‌های جدید، از کنار ساقه‌های قدیمی درمی‌آیند و قدشان به 10 تا 15 سانتی‌متر می‌رسد، در حالی که قد آن‌ها در زادگاه اصلی‌شان (مکزیک) تا یک متر هم بلند می‌شود.
انواع کاکتوس‌های اپونتیا را می‌شود در تابستان زیر آفتاب گذاشت و در زمستان‌ها در جایی خشک و خنک نگه داشت.
بعضی از آن‌ها در تمام طول سال، طاقت هوای آزاد را دارند.

کراسولا

اگر اهل این کاکتوس‌های ریزه میزه نیستید و دلتان می‌خواهد گیاهتان حسابی به چشم بیاید، کراسولا را انتخاب کنید.
چون اگر بهش خوب برسید در شرایط مناسب تا 8/1 متر رشد می‌کند و با آن برگ‌های سبز مایل به خاکستری و لبه‌های قرمز، کلی تو چشم است.
برای این که کراسولا به چنین قد و قامتی برسد، باید آن را در مکانی پرنور گذاشت، مرتب آبیاری کرد و ماهانه به آن کود مایع داد.
کراسولا با کاشت بذر در دمای 18-15 درجه و تهیه قلمه در بهار و تابستان تکثیر می‌شود.
کلاه اسقف

بله،‌ درست شبیه کلاه اسقف‌هاست! ولی اسم اصلی آن «استروفیتوم» است.
به خاطر همین شکل خاصش است که کلی طرفدار دارد. تازه وقتی که توی تابستان و اوایل پاییز، گل‌های قیفی و زردش برسند،‌ جلوة دیگری پیدا می‌کند؛ کنار پنجره‌های رو به آفتاب، کلاه اسقف بزرگ‌تر می‌شود!
در زمستان باید آن را در دمای 8-6 درجه و بدون آب نگه داشت.
چنین دمایی برای آپارتمان‌های امروزی دور از دسترس است.
به همین دلیل چند ماهی باید تحمل دوری کاکتوستان را داشته باشید و آن را توی جعبة در باز بگذارید و در کنار یکی از پنجره‌های راهرو،‌ راه پله، گاراژ یا در جای دیگری که خطر یخ‌زدگی نداشته باشد، قرار بدهید؛ دوری و دوستی!

کاکتوس کریسمس

به نام «زیگو کاکتوس» هم می‌شناسندش، ولی چون همزمان با رسیدن کریسمس به گل می‌نشیند، کاکتوس کریسمس صدایش می‌کنند.
نگهداری از زیگو کاکتوس، توی هرکدام از فصل‌های سال راه و روش خودش را دارد.
بعد از دوران گل‌دهی، آب‌دادن این کاکتوس را باید متوقف کرد.
فقط زمانی می‌شود به‌اش آب داد که برگ‌ها دارند به شکل چروکیده درمی‌آیند.
فصل داغ تابستان که می‌رسد، گلدان را به داخل اتاق برگردانید و در جای خنک بگذارید و آبیاری را کم کنید.
وقتی غنچه‌ها پیدایشان شد، مقدار آب و دمای محیط را کم کم ببرید بالا.
بعد از همة این مراقبت‌ها، حواستان باشد که غنچه‌های نورسیده، با تکان‌دادن گلدان از دست نروند.

 

/ 0 نظر / 19 بازدید